Smutny, ale piękny zwyczaj

Smutny, ale piękny zwyczaj

W ostatnim tygodniu ubiegłego roku przeżyliśmy smutne chwile związane ze śmiercią syna nauczyciela naszej szkoły ORA w NgeyNgey – wiosce sąsiadującej z Monasao w odległości 2 km. Śmierć dziecka jest wstrząsającym wydarzeniem tym bardziej, gdy jest to śmierć tragiczna i niespodziewana.

« 1 z 2 »

W Monasao istnieje smutny, choć zarazem piękny zwyczaj okazania współczucia rodzicom, którzy utracili swoje dziecko. Wszystkie dzieci ze szkoły podstawowej jak i ze szkół ORA, by okazać swoją solidarność z rodzicami przeżywającymi tę wielką tragedię przekazują kawałek suchego drewna, jako wsparcie dla rodziny i pomoc w organizacji stypy. Tego dnia przez Monasao przeszedł wyjątkowo długi pochód dzieci niosących gałęzie i pieńki drzew, co stanowiło przyczynek do chwili zadumy dla wszystkich mieszkańców naszej wsi.


Comments are closed.